به گزارش کارنا، جنگ رمضان و به دنبال آن اختلال حمل و نقل دریایی، واردات قطعات خودرو را با چالش جدی مواجه کرده است. در این میان خودروسازان مونتاژکار به دلیل وابستگی به واردات قطعات سی کی دی وضعیتی بحرانیتر را تجربه میکنند؛ خودروسازانی که در سالهای اخیر سهم قابل توجهی از بازار خودرو را به خود اختصاص دادهاند.
از سوی دیگر، بحران واردات از مسیر دریایی نه تنها مدت زمان حمل قطعات را افزایش داده، بلکه رشد هزینههای حمل و نقل را نیز به همراه داشته و این معضل علاوه بر حوزه تولید، بخش خدمات پس از فروش خودروهای مونتاژی را نیز تحت تاثیر قرار داده است.
از این رو درباره راهکارهای برون رفت مونتاژکاران از وضعیت کنونی با ابوالفضل خلخالی، عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت ایران به گفتوگو پرداختیم.
وی در این خصوص اظهار داشت: به طور کلی، خودرو به سه روش در اختیار مصرف کننده قرار میگیرد؛ تولید خودرو و قطعات در داخل، واردات قطعات سی کی دی و مونتاژ خودرو در داخل و واردات خودرو به صورت کامل.
این کارشناس صنعت خودرو در گفتوگو با خبرنگار کارنا ادامه داد: تولید خودرو در داخل از نقطه نظر اقتصاد ملی، مقرون به صرفهتر از مونتاژ و واردات خودروی کامل است و تاثیرگذاری به مراتب بیشتری بر اقتصاد کشور دارد. به همین دلیل است که اغلب خودروسازان دنیا در بازه زمانی کوتاهی روی مونتاژ خودرو تمرکز کرده و سپس به سمت انتقال فناوریهای تولید خودرو حرکت میکنند.
خلخالی با اشاره به صرفه اقتصادی واردات خودروی کامل نسبت به مونتاژ خودرو تصریح کرد: واقعیت این است که مونتاژ خودرو تنها از نگاه بنگاه داری به صرفه است، زیرا رانت ارزی و تعرفهای واردات قطعات سی کی دی موجب ترغیب خودروسازان مونتاژکار به این حوزه شده است.
وی تصریح کرد: تقویت مونتاژکاری در حالی به یک رویه و روال معمول در خودروسازی کشور تبدیل شده است که خودروسازان دنیا معمولا از مونتاژ به عنوان مسیری میانبر برای خودروساز شدن استفاده میکنند. به طور مثال شرکت کیا در گذشته تنها یک یا دو محصول مونتاژی داشته است.
این کارشناس صنعت خودرو خاطرنشان کرد: بنابراین اگرچه جنگ، فرآیند واردات از مسیر دریایی را مختل کرده و واردات قطعات سی کی دی را تحت تاثیر قرار داده، اما باید از این تهدید به عنوان فرصت استفاده کرد و به جای مونتاژ خودرو با داخلی سازی ۴۰ درصد، روی تولید خودرو با ساخت داخل ۷۰ درصد تمرکز کرد.
خلخالی با اشاره به اهمیت نقش لجستیک در شرایط بحرانی بیان کرد: در شرایط فعلی که محدودیتهایی برای واردات قطعات از مسیر دریایی و کشتی وجود دارد قاعدتا باید از مسیرهای جایگزین مانند مسیر ریلی و قطار برای واردات استفاده کرد، اما واقعیت این است که ظرفیت حمل بار با قطار بسیار محدودتر از کشتی است. به عنوان مثال اگر هر کشتی قابلیت حمل ۴۰۰ کانتینر قطعه را دارد، این ظرفیت در قطار به ۵۰ کانتینر میرسد.
وی ادامه داد: حال اگر بخش عمده خودرو در داخل تولید شود، حجم واردات قطعات کاهش و ظرفیت حمل افزایش پیدا خواهد کرد. به این معنا که اگر هر کانتینر ظرفیت حمل ۵۰ دستگاه خودروی داخلی را دارد، این ظرفیت برای واردات قطعات سی کی دی و یا خودروی کامل به ۵ دستگاه میرسد.
این کارشناس صنعت خودرو تصریح کرد: در حالی که با تولید ۶۰ درصد خودرو در داخل میتوان در مواقع بحرانی مانند جنگ از مسیر ریلی و زمینی برای واردات ۴۰ درصد باقیمانده استفاده کرد.
خلخالی خاطرنشان کرد: اگرچه عوامل بیرونی مسیر واردات قطعات را با اختلال مواجه کرده، اما فراموش نکنیم که کشور ما به دلیل برتری ژئوپولیتیکی و دارا بودن مرز زمینی و دریایی با کشورهای همسایه در صورت اتخاذ سیاستهای مناسب میتواند کمترین تاثیرپذیری را از تکانههای بیرونی داشته باشد.
وی تاکید کرد: بنابراین با اتخاذ تدابیر مناسب میتوان تهدیدهایی، چون کمبود ارز و اختلال در مسیر واردات را به فرصت تبدیل و با تمرکز بر ساخت داخل همراه با ارتقای کیفیت متناسب با دانش روز به سمت توسعه صنعت خودرو حرکت کرد.
این کارشناس صنعت خودرو یادآور شد: همان طور که در طول جنگ از تجارب خود در حوزه دفاعی استفاده کرده و به توانمندی قابل توجهی در ساخت موشک رسیدهایم میتوانیم با تولید محصولات باکیفیت داخلی، اقتصاد کشور را در برابر تکانههای بیرونی مقاوم کرد. هر چند که تحقق این مهم مستلزم تمرکز بر توسعه فناوریهای نوین در جهت بهبود ساخت داخل است
ارسال نظر