به گزارش کارنا، طی ماه‌های اخیر، کیفیت سوخت عرضه شده در جایگاه‌ها به یکی از چالش‌های اصلی مالکان خودرو و فعالان حوزه روانکار تبدیل شده است. علیرضا آمارمحمدی، کارشناس بازار روانکار، با اشاره به تبعات فنی این معضل، نسبت به کاهش شدید طول عمر مفید روغن‌موتور‌ها در شرایط فعلی هشدار داد.
آمارمحمدی با اشاره به تاثیر آسیب‌زای سوخت بی‌کیفیت بر عملکرد موتورخودرو عنوان کرد: وظیفه اصلی روغن موتور، علاوه بر روانکاری، نقش شست‌وشو و تعلیق آلاینده‌های ناشی از احتراق است. هنگامی که کیفیت بنزین افت می‌کند، حجم آلاینده‌ها و دوده تولیدی در محفظه احتراق به شدت افزایش می‌یابد؛ این موضوع باعث می‌شود روغن موتور زودتر از حد استاندارد اشباع شده و خاصیت قلیایی خود را از دست بدهد.
وی در گفت‌و‌گو با خبرنگار کارنا افزود: نتیجه فنی این فرآیند، کاهش چشمگیر طول عمر سرویس روغن است. علاوه بر این، وجود ناخالصی‌هایی نظیر آب در بنزین، عاملی مخرب است که می‌تواند کارایی روغن را در کوتاه‌مدت از بین ببرد.
این کارشناس بازار روانکار با تفکیک بازار روغن‌موتور از بازار مکمل‌ها، خاطرنشان کرد: برخلاف باور عمومی، شرکت‌های بزرگ تولیدکننده روانکار در تولید اغلب اکتان‌افزا‌ها و مکمل‌ها دخالتی ندارند. متأسفانه بازار مکمل‌ها در کشور به دلیل فقدان استاندارد‌های اجباری، دچار آشفتگی است و فرمولاسیون‌های سلیقه‌ای در آن بیداد می‌کند.
آمارمحمدی ادامه داد: استفاده از مکمل‌ها تنها برای موتور‌های توربوشارژ که حساسیت بالایی به کیفیت سوخت دارند، ممکن است کارکرد داشته باشد؛ اما برای سایر خودروها، این هزینه‌ها عملاً توجیه اقتصادی و فنی ندارد و راهکاری برای رفع آلودگی‌های درون‌موتوری محسوب نمی‌شود.
وی در پاسخ به این پرسش که چرا فرمولاسیون روغن‌های داخلی برای مقابله با سوخت فعلی تغییر نمی‌کند، گفت: فرمولاسیون روغن‌موتور تابع استاندارد‌های بین‌المللی است و تحت نظارت سازمان ملی استاندارد تولید می‌شود. مشکل اصلی، فرسودگی فرمولاسیون نیست، بلکه فشارِ محیطی غیرمتعارفی است که سوخت بی‌کیفیت بر سیستم روانکاری وارد می‌کند.
این فعال حوزه روانکار با ارائه سه راهکار عملیاتی برای کاهش خسارات احتمالی به پیشرانه خودروها بیان کرد: نخستین و حیاتی‌ترین گام، تمرکز بر اصالت کالا است؛ چرا که در سایه گسترش محصولات تقلبی در بازار، استفاده از روغن‌های غیرمرجع می‌تواند آسیب‌های ناشی از سوخت بی‌کیفیت را چندین برابر کند.
آمارمحمدی ادامه داد: پس از اطمینان از کیفیت کالا، گام دوم شامل نظارت مستمر و مانیتورینگ دقیق بر وضعیت روغن است؛ به این معنا که رانندگان نباید تنها به فواصل زمانی اکتفا کنند، بلکه باید دفعات بررسی سطح و غلظت روغن را نسبت به شرایط عادی افزایش دهند.
وی خاطرنشان کرد: با توجه به نرخ بالای اکسیداسیون و اشباع زودرس روغن ناشی از سوخت نامناسب، بازه تعویض روغن باید به‌صورت اجباری کوتاه‌تر از مقادیر اعلام شده در دفترچه راهنمای خودرو در نظر گرفته شود تا از فرسایش زودهنگام قطعات موتور جلوگیری شود.
ارسال نظر