به گزارش کارنا، برای خرید یک خودرو که ارزانترین و بیکیفیتترین ماشین کشورمان است، کارگر ایرانی باید چه مدت زمانی منتظر بماند؟ وضعیت سایر کشورها چطور است؟
مردم ایران در شرایط فعلی غم نان دارند، نه خرید خودرو و کالاهایی که در اقتصاد به آنها ثانویه و غیرضروری گفته میشود. قدرت خرید مردم با تورم ۵۰ درصد و بالاتر به اندازه خرید دو پلاستیک کالا اولیه از جمله روغن و برنج شده و کمتر کسی از طبقه متوسط و پایین جامعه به فکر خرید خودرو است. خودروسازان هم در همین وضعیت بغرنج و پیچیده، محصولات خود را با مجوز وزارتخانههای دولتی افزایش میدهند و نمک به زخم باز مردم میپاشند.
زمان انتظار کارگر ایرانی برای خرید خودرو
کارگر ایرانی در سال ۲۰۲۶ میلادی برای خرید یک دستگاه خودرو معمولی باید حداقل چندین سال سخت کار کند و از نیازهای دیگری مثل خرید گوشی موبایل، یک لپ تاپ ارزان قیمت و خیلی آرزوهای دیگر بزند. این در حالی است که شهروندان کشورهای همسایه ما با دو سال کار کردن و کمتر میتوانند سوار یک خودرو باکیفیت شوند.
اگر نگاهی به دستمزدهای کارگران در ایران و کشورهای دیگر بیندازید، متوجه عمق فاجعه و شکاف بزرگی که در نتیجه بیتدبیریهای اقتصادی به وجود آمده، خواهید شد. خرید خودرو در دنیا نه یک کالای مصرفی صرف، بلکه شاخصی برای سنجیدن قدرت خرید مردم و توان اقتصادی آنهاست. همچنین این شاخص نشان دهنده عدالت اقتصادی و سیاستهای کلان و درازمدت دولتهاست که متاسفانه در کشور ما فشار این شاخص افت کرده و به کف زمین چسبیده است.
دستمزد کارگران در ایران صرف خرید مایحتاج ضروری و اولیه میشود و اگر چیزی هم بماند، باید پس اندازی باشد برای حوادث غیرمترقبه مثل دوا و درمان! پس یک کارگر ساده ایرانی چه زمانی میتواند با حقوق به ظاهر مکفیاش صاحب یک دستگاه خودرو حلبی و بیکیفیت شود؟ اگر از نزدیک دیده باشید، قطعا باور خواهید کرد، اما اگر از دور نگاه کنید، شرایط کارگر ایرانی عالی است.
ابزارهای سنجش قدرت خرید خودرو
اگر دستمزد کارگران در سال ۱۴۰۴، قیمت خودروهای پرتیراژ، سهم آن برند خودروساز از بازار، مصرف کننده هدف و شاخصهای جزئی دیگری را مدنظر قرار دهیم، جدول بلندبالایی درست میشود که با اولین نگاه میتوانید متوجه مظلومیت کارگر ایرانی در مقایسه با سایر کشورها شوید. شکافی که خواهید دید حتی از کهکشان آندرومدا هم دیده میشود و نیازی به حساب و کتاب ندارد.
| کشور | حداقل دستمزد | خودرو پرتیراژ داخلی | مدت زمان انتظار برای خرید |
| عمان | ۳۲۵ ریال | تویوتا کرولا – ۶ هزار و ۹۰۰ ریال | ۱ سال و ۹ ماه |
| ترکیه | ۳۳ هزار لیر | فیات اژه سدان – ۹۵۰ هزار لیر | ۲ سال ۵ ماه |
| روسیه | ۲۲ هزار و ۴۴۰ روبل | لادا گرانتا – ۷۵۰ هزار روبل | ۲ سال و ۹ ماه |
| قطر | هزار ریال | تویوتا یاریس سدان – ۵۷ هزار ریال | ۴ سال و ۹ ماه |
| ایران | ۱۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان | کوییک اس – ۸۱۳ میلیون تومان | ۵ سال |
| آذربایجان | ۴۰۰ منات | لادا لارگوس – ۲۶ هزار منات | ۵ سال و ۵ ماه |
| ارمنستان | ۷۵ هزار درام | لادا نیوا لجند – ۵ میلیون و ۸۰۰ هزار درام | ۶ سال و ۵ ماه |
| پاکستان | ۳۷ هزار روپیه | سوزوکی آلتو – ۳ میلیون روپیه | ۶ سال و ۹ ماه |
عمان
اولین کشوری که در صدر جدول نیز قرار گرفته، عمان است و یک کارگر عمانی کافی است با حداقل دستمزد ۳۲۵ ریالی در ماه، ۲۱ ماه صبر کند تا سوار یک دستگاه تویوتا کرولا باکیفیت شود. همین یک عامل نشان میدهد که عمان توانسته توازن و تعادل نسبی و خوبی بین حداقل دستمزد کارگران و صنعت خودرو ایجاد کند و اقتصادش را نجات دهد. بازار خودرو این کشور رقابتی بوده و واردات انواع خودرو به آن آزاد است. همچنین اقتصاد این کشور باثبات است.
ترکیه
کشور ترکیه در رتبه دوم قرار گرفته، اما اگر بدانید که طی سالهای اخیر درگیر تورم بالایی بوده، متوجه خواهید شد که به خوبی توانسته توازن را برقرار کند. این کشور هنوز هم شرایط بهتری در مقایسه با کشورهایی مثل ایران دارد و با ۲ سال و ۵ ماه کار کردن میتوانید صاحب یک دستگاه خودرو فیات اژه شوید. این عدد نشان میدهد که همچنان خودرو در سبد مصرفی کارگران ترک وجود دارد.
روسیه
لادا گرانتا به عنوان خودرو ملی روسیه، ۷۵۰ هزار روبل قیمت دارد و یک کارگر از این کشور باید ۲ سال و ۹ ماه دستمزد خود را برای خرید آن صرفهجویی کند. با این اوصاف، صنعت خودرو روسیه در پیوند با قدرت خرید مردم میتواند نقش تعدیل کننده ایفا کند. البته در سال اخیر و عمدتا پس از جنگ با اوکراین، برندهای مطرح از این کشور رفتهاند و همین چالشهای متعددی ایجاد کرده است.
قطر
با یک جهش بزرگ، قطر کشور بعدی است که کارگر آن برای اینکه سوار یک دستگاه تویوتا یاریس شود باید چهار سال و ۹ ماه زحمت بکشد. درآمدهای ملی این کشور بالاست و از آنجایی که کارگران این کشور بیشتر مهاجر هستند، خرید خودرو برای آنها به آسانی مقدور نیست.
ایران
شاید تصور کنید که وضعیت ایران در مقایسه با قطر، آذربایجان، ارمنستان و پاکستان چندان هم بد نیست، اما باید در نظر داشته باشید که کارگر ایرانی باید ۵ سال دستمزد خود را نگه دارد تا بتواند در نهایت سوار یکی از ارزانترین و بیکیفیتترین خودروهای ایرانی یعنی کوییک S شود. این در حالی است که در قطر میتوانید با مدت زمان انتظار کمتر، حداقل سوار یک تویوتا یاریس بادوام و باکیفیت شوید.
مهمترین دلایلی که باعث ایجاد شکاف عمیق بین قدرت خرید مردم و خرید خودرو شده، بازار غیررقابتی و انحصاری، قیمت گذاری دستوری دولت، دستمزدهای پایین و قیمتهای گران و تورم هستند. خودرو در کشور ما نه یک کالای مصرفی که کالای سرمایهای است و عمدتا به منظور جلوگیری از هدررفت سرمایه سراغ آن میروند.
آمار و ارقام فاجعه بار است
اگر با دقت به جدول بالا نگاه کنید و سپس آن کشور و سیاستهایش در قبال صنعت خودرو را در ذهن خود مجسم کنید، میبینید که هر چه واردات آزادتر شده رقابت بیشتر و شفافیت قیمتی افزایش یافته است. در چنین کشورهایی کارگران حتی با دستمزدهای متوسط و پایینتر میتوانند امیدوار باشند که با حقوق خود یک دستگاه خودرو باکیفیت بخرند، اما در کشور ما این شفافیت و آزادی وجود ندارد.
انحصاری بودن صنعت خودرو، قیمت گذاری دستوری، محدودیت واردات خودرو و عدم همخوانی عرضه با تقاضا منجر به فاجعه کنونی شده است. اگر از منظر اجتماعی به این ماجرا نگاه کنید، متوجه میشوید که کاهش قدرت خرید به معنای کاهش تحرک اجتماعی، فشار روانی بر نیروی کار و تشدید احساس نابرابری است.
تصور کنید که یک کارگر وقتی میبیند که حاصل دسترنج یک سال او حتی کفاف نیازهای اولیه را نمیدهد، چه حس و حالی خواهد داشت؟ حال فرض کنید که قصد خرید خودرو داشته باشد که در این صورت باید به یک کوییک S با قیمت ۸۱۳ میلیون تومانی راضی شود!
منبع:گجت نیوز
ارسال نظر