به گزارش کارنا، یارانه سوخت در ایران طی دهههای اخیر به یکی از مهمترین موضوعات سیاستگذاری اقتصادی تبدیل شده است؛ موضوعی که همزمان بر بودجه عمومی، الگوی مصرف انرژی، توزیع درآمد و ثبات اقتصاد کلان اثر میگذارد.
طرح دوباره بحث افزایش قیمت بنزین و بازنگری در نظام سهمیهبندی، توجه افکار عمومی و کارشناسان را به پیامدهای مالی، رفاهی و تورمی این سیاست جلب کرده است. به طوری که بسیاری از کارشناسان حوزه انرژی بر این باورند که هر گونه افزایش در بهای سوخت بدون ملاحظات اقتصادی اثرات تورمی در جامعه خواهد داشت.
آرش نجفی، رییس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران اصلاح قیمت بنزین را مشروط به افزایش درآمد مردم میداند و معتقد است متناسب سازی سطح درآمد مردم با قیمت واقعی بنزین مهمترین الویت در سیاست اصلاح قیمت سوخت است.
وی در گفتوگو با خبرنگار کارنا تصریح کرد: در شرایط فعلی که کشور با بیماری اقتصادی دست و پنجه نرم میکند، خط فقر در کشور بیش از ۵۵ میلیون تومان و متوسط درآمد جامعه کمتر از ۳۵ میلیون تومان است، هر گونه افزایش در بهای سوخت بدون ملاحظات اقتصادی اثرات تورمی در جامعه خواهد داشت.
رییس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران با بیان اینکه افزایش قیمت بنزین به تنهایی راهکار مناسبی برای اصلاح نظام یارانهای سوخت نیست، افزود: هر چه قیمت بنزین افزایش پیدا کند به همان تناسب نرخ تورم و ارز افزایش و ارزش ریال کاهش پیدا میکند و به همان نسبت قیمت بنزین در مقایسه با نرخ جهانی ارزان به نظر میرسد. به طور مثال در آبان سال ۹۸ که قیمت بنزین به ۳ هزار تومان افزایش پیدا کرد، این نرخ معادل ۳۴ سنت بود، اما در اسفند ماه ۹۸ که نرخ دلار ۲۰ هزار تومان شد عملا بنزین ۳ هزار تومانی به نرخ جهانی به ۱۴ سنت کاهش پیدا کرد.
نجفی در پایان خاطرنشان کرد: از این رو هر چه قیمت بنزین را بر مبنای ریال افزایش دهیم اثرات تورمی آن فورا در اقتصاد کشور منعکس میشود و، چون چهارچوبی برای اصلاح ساختار و نوسان گیری وجود ندارد همزمان با کاهش ارزش ریال شاهد رشد تورم، نرخ دلار و افزایش قیمت انواع کالا در کشور خواهیم بود.
ارسال نظر