به گزارش کارنا، اعلام فروش خودروهای چند ده میلیاردی در کنار حداقل دستمزد ۱۰ میلیون تومانی و ناتوانی بسیاری از خانوارها در تأمین ابتداییترین نیازهای معیشتی، تصویری روشن از تعمیق شکاف طبقاتی در ایران ترسیم میکند؛ شکافی که از بازار خودرو و مسکن تا سفره مردم گسترده شده و تورم بالاتر دهکهای پایین، آن را هر روز عمیقتر میکند.
به تازگی دو شرکت خودرویی، شرایط فروش خودروهای وارداتی را اعلام کردهاند، خودرو Lexus LX۶۰۰ فول با قیمت ۵۹ میلیارد تومان و دو تیپ از Toyota ۴Runner به ترتیب با قیمتهای ۲۷ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان و ۲۹ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان.
این ارقام در شرایطی اعلام میشود که قیمت مصرف کننده ارزانترین خودروی تولید داخل، کوییک، حدود ۷۲۰ میلیون تومان و در بازار حدود یک میلیارد تومان است. خودرویی که اگرچه در میان خودروهای اقتصادی بازار به حساب میآمد، اما اکنون برای بسیاری از جوانان ایرانی به آرزویی دست نیافتنی تبدیل شده است. کاهش ارزش پول ملی، تورمهای پی در پی و رشد افسارگسیخته قیمتها باعث شده است که حتی خرید همین خودرو نیز از توان بخش بزرگی از جامعه خارج شود.
این وضعیت در حالی است که ایران یکی از بزرگترین دارندگان منابع نفت و گاز جهان است و با برخورداری از حدود ۲۷.۳ تریلیون دلار سرمایه معدنی، پنجمین کشور دارنده ذخایر معدنی در جهان به شمار میرود، اما فاصله طبقاتی هر روز بیش از پیش میشود.
شکاف درآمدی و فاصله طبقاتی را میتوان در بازار مسکن تهران نیز مشاهده کرد. بر اساس آخرین رصدهای میدانی، در شرایطی که بازار مسکن با رکود عمیقی روبهرو است، خرید یک آپارتمان ۲۱۵ متری در فرمانیه حدود ۱۲۰ میلیارد تومان و یک واحد ۱۶۵ متری حدود ۶۰ میلیارد تومان قیمت دارد. در شهرک غرب نیز یک واحد ۲۴۸ متری حدود ۹۲ میلیارد و یک واحد ۱۵۵ متری سه خوابه با سال ساخت ۱۴۰۴، ۶۵ میلیارد تومان قیمت گذاری شده است. این ارقام در حالی مطرح میشود که بخش قابل توجهی از جمعیت کشور حتی توان پرداخت اجاره بهای مناطق جنوب شهر تهران را نداشته و به حاشیه شهر و یا شهرستانها مهاجرت نمودهاند.
گزارشهای رسمی از وضعیت تورم نیز بر عمق این شکاف میافزاید. طبق آخرین اعلام مرکز آمار ایران، تورم سالانه کل کشور به ۴۴.۶ درصد رسیده است. با این حال، دهک اول درآمدی (کم درآمدترین دهک) تورم ۴۶.۷ درصدی، یعنی رقمی بالاتر از میانگین کشوری را تجربه کرده است. در مقابل، دهک دهم (پردرآمدترین دهک) با تورم ۴۳.۵ درصدی مواجه بوده است. این اختلاف نشان میدهد خانوارهای کم درآمد فشار بیشتری را تحمل کردهاند.
در بخش خوراکی ها، تورم برای دهک اول ۵۳.۹ درصد و برای دهک دهم ۵۶ درصد ثبت شده است. آماری که نشان میدهد الگوی مصرف متفاوت دهکهای بالا، سهم بیشتری از کالاهای متنوعتر را در بر میگیرد، اما در بخش کالاهای غیرخوراکی و خدمات، بار دیگر دهکهای پایین زیر فشار قرار دارند. متوسط تورم این بخش ۳۹.۲ درصد اعلام شده، در حالی که دهک اول تورم ۴۰.۵ درصدی و دهک دهم ۳۹.۳ درصدی را تجربه کرده است.
در مجموع، نرخ تورم سالانه برای سه دهک نخست جامعه به حدود ۴۷ درصد رسیده است، سطحی بالاتر از میانگین کشور. این شرایط در کنار اصلاحات ارزی و نوسانات مداوم قیمتی، فشار معیشتی بر اقشار ضعیف را تشدید کرده است.
طبقه مرفه فقط ۴۰۰ هزار نفر! ؛ ۳۵ درصد مردم در فقر مطلق
بر اساس جدیدترین آمار از خوشههای درآمدی، بیش از ۳۵ درصد جمعیت کشور در محدوده فقر مطلق و فقر قرار دارند. در مقابل، تنها حدود ۴۰۰ هزار نفر در بالاترین خوشه درآمدی، یعنی طبقه مرفه، دستهبندی شدهاند.
در همین خصوص اخیرا محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، با اشاره به بازنگری در نظام دهکبندی اعلام کرده است که دهکبندی فعلی صرفا جمعیتی است و تناسبی با قدرت خرید واقعی مردم ندارد. به گفته وی، دادههای سامانه رفاه ایرانیان نشان میدهد خوشه اول که بیشترین جمعیت را در بر میگیرد، شامل افراد فقیر و بعضا در فقر مطلق است و حدود ۳۴ درصد جمعیت کشور، یعنی نزدیک به سه و نیم دهک، در این خوشه قرار دارند. در مقابل، خوشه هشتم تنها حدود ۴۰۰ هزار نفر را شامل میشود.
همچنین شهباز حسنپور، نماینده کرمان در مجلس، اعلام کرده است که با حقوق ۲۰ میلیون تومانی نیز امکان زندگی برای مستاجران وجود ندارد و خط فقر دستکم ۵۰ میلیون تومان برآورد میشود. این در حالی است که حداقل حقوق حدود ۱۰ میلیون تومان است؛ رقمی که فاصلهای معنادار با هزینههای واقعی زندگی دارد.
در چنین شرایطی، کالابرگ یک میلیون تومانی برای تمام دهکها از سوی دولت شارژ میشود. این درحالی است که دهکهای بالا نیازی به کمک حمایتی دولت ندارند. از سوی دیگر طبق گفته مردم، کالابرگ یک میلیون تومانی کمکی به خانوارها نمیکند و پاسخگوی نیازهای اولیه آنها هم نیست. خانوادهای که با حداقل حقوق روزگار میگذراند، باید میان خرید گوشت، مرغ و تخممرغ یا میوه یکی را انتخاب کند. انتخابی که بیش از هر چیز، از فاصله طبقاتی، نابرابری، گرانی، تورم و تنگنای معیشتی حکایت دارد.
منبع:رکنا
ارسال نظر