به گزارش کارنا، استلانتیس از جمله شرکتهایی بود که روی مدلهای تمام برقی سرمایه گذاری زیادی کرد، اما با توجه به استقبال کمتر از خودروهای برقی و رقبایی که هنوز مدلهای احتراق داخلی را در سبد محصولات خود ارائه میدهند، در شرف تغییر مسیر در جاه طلبیهای برقی خود است. آلفارومئو یکی از دلایلی است که استلانتیس چنین تصمیمی گرفته است.
آلفا رومئو جونیور جدید در خانه خود در اروپا سر و صدایی به پا کرده که برای این قاره نیاز بوده است. اما در جاهای دیگر، به خاطر خط تولیدی که قدیمی شده، همه چیز متفاوت است. این امر به وضوح در ایالات متحده دیده میشود، جایی که این شاسی بلند کراس اوور ساب کامپکت ارائه نمیشود و تنها توناله پس از کمی تغییرات در سال گذشته، مدلی جدید محسوب میشود.
این خودروساز علاوه بر شاسی بلند کراس اوور کامپکت توناله، تنها سدان جیولیا و شاسی بلند کراس اوور استلویو را ارائه میکند که به ترتیب از تابستان ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ عرضه شدهاند. این امر به معنای آن است که هر دوی این مدلها قدمتی بیش از یک دهه دارند و وضعیت نیز به زودی درست نخواهد شد چرا که بر اساس گزارش ها، مدیرعامل آلفا رومئو، سانتو فیسیلی، اعلام کرده این خودروساز همه چیز را برای نسل بعدی جیولیا و استلویو تغییر داده است.
در ابتدا تصور میشد این دو مدل نسلهای تمام برقی داشته باشند، اما اخیرا دیدهایم که این رویکرد برای پورشه با ماکان جدید خوب پیش نرفته است. در نتیجه، این برند روی سری مدلهای بعدی نه تنها برای آلفا رومئو بلکه برای تمام برندهای دیگر در این گروه سرمایه گذاری مجدد میکند تا اطمینان یابد که میتواند نسلهای جدید را نه تنها با نیرومحرکههای برقی باتری بلکه با تمام گزینهها بسازد.
اما اگر این برنامه کافی نباشد چه؟ اگر آلفا رومئو برای بقا به چیزی فراتر از جونیور، توناله، جیولیا و استلویو نیاز داشته باشد چه؟ اخیرا یک طراح مستقل راه کاری برای این امر ارائه داده است. جدیدترین طراحی ذهنی و غیررسمی وی در مورد برند آلفارومئو، یک خودروی اسپرت جذاب نیست که در شرایط فعلی بازار کراس اوورها و شاسی بلندها، شانس کمی برای تولید داشته باشد یا همچون کانسپت Lizard اصلا شانسی برای تولید نداشته باشد. در عوض، این بار، این طراح مستقل تصمیم گرفته است آلفارومئو آلفتا را برای دورهای دیگر در سرزمین تخیل احیا کند.
مدل اصلی این خودرو یک سدان چهار در و کوپه فستبک دو در بود که از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۷ توسط این خودروساز ایتالیایی ارائه میشد. این مدل یک موفقیت قابل توجه با تولید ۴۰۰ هزار دستگاهی طی دورهای ۱۵ ساله بود. اما این طراح ذهنی معتقد است یک سبک بدنه کافی است و ظاهر این مدل را به یک سدان فستبک تبدیل کرده است.
این طراحی یک سدان پنج در اسپرت را نشان میدهد و به منظور این که همه به نیرومحرکه آن آگاه شوند، یک جفت لوله اگزوز بیضی شکل در پشت آن در نظر گرفته شده است. نظر شما چیست؟ میتوان این خودرو را به عنوان رقیبی برای مثلا بیام و سری ۵ از آلفا رومئو انتظار داشت؟
ارسال نظر